Er wordt veel gezegd over AI-teksten en straffen van Google, en het meeste daarvan klopt niet. Het beleid gaat niet over hoe je een tekst maakt, maar over waarom je hem maakt. Hieronder staat wat Google er letterlijk over schrijft, en wat er in de praktijk misgaat zodra je een zoekwoord in een AI-schrijver gooit en de uitkomst publiceert.
Het beleid
Twee documenten van Google bepalen dit onderwerp. Ze spreken elkaar niet tegen, maar ze worden zelden samen gelezen.
“Appropriate use of AI or automation is not against our guidelines. This means that it is not used to generate content primarily to manipulate search rankings, which is against our spam policies.”
Gepast gebruik van AI of automatisering gaat niet in tegen onze richtlijnen. Daarmee bedoelen we: niet gebruikt om content te maken met als hoofddoel de rankings te manipuleren, want dat gaat wel in tegen ons spambeleid.
“Scaled content abuse is when many pages are generated for the primary purpose of manipulating search rankings and not helping users. (…) no matter how it's created.”
Er is sprake van scaled content abuse wanneer er veel pagina's worden gemaakt met als voornaamste doel de rankings te manipuleren in plaats van gebruikers te helpen. Ongeacht hoe die pagina's tot stand zijn gekomen.
Twee dingen bepalen of je hieronder valt: de schaal en de bedoeling. Het gereedschap niet. Dat is geen interpretatie van ons, maar de reden waarom Google in 2024 zijn oude regel over automatisch gegenereerde content heeft vervangen. In de nieuwe formulering staat expliciet dat het niet uitmaakt of iets door een mens, door een machine of door een combinatie van beide is gemaakt.
In de voorbeelden bij dat beleid noemt Google generatieve AI wel bij naam, maar altijd met dezelfde toevoeging: “om veel pagina's te maken zonder dat er waarde voor de gebruiker bij komt”. Die laatste helft van de zin doet het werk. Een AI-tekst waar wel iets in staat wat er nog niet was, valt er niet onder. Honderd handgeschreven pagina's die allemaal herhalen wat de concurrent al zei, vallen er wel onder.
Wie dus zegt dat Google AI-content afstraft, leest de eerste helft van de zin en stopt daar. En wie zegt dat er dus niets aan de hand is, leest hem helemaal niet.
Wat er in de praktijk misgaat
Het risico van een generieke AI-schrijver zit niet in een straf van Google. Het zit in vier dingen die zo'n tool per definitie niet kan weten, en die je pas maanden later terugziet in je cijfers.
Vraag om een tekst over tenten en om een tekst over tweepersoonstenten, en je krijgt twee keer een volledig hoofdstuk over waterkolom. Twee pagina's van dezelfde winkel gaan dan bij Google om hetzelfde zoekwoord concurreren, en geen van beide wint.
Wij hebben dat precies zo gemeten in onze eigen uitvoer, inclusief het pijnlijke detail: de twee pagina's noemden verschillende waarden voor de waterdichtheid van hetzelfde soort grondzeil. Een lezer die beide pagina's bekijkt, ziet een winkel die zichzelf tegenspreekt.
Een AI-schrijver stelt nooit voor om niets te doen. Vraag om een artikel en je krijgt een artikel, ook als je op dat onderwerp al een pagina hebt die op plek elf staat en met wat werk in de top vijf komt.
Je bouwt dan een tweede pagina die het opneemt tegen je eigen eerste. Dat is niet alleen weggegooid werk, het maakt de uitgangspositie actief slechter.
Een taalmodel voorspelt welk woord waarschijnlijk volgt. Een percentage dat geloofwaardig klinkt, is daarmee net zo waarschijnlijk als een percentage dat klopt. Zonder bron ernaast is er niets dat het verschil maakt.
Dit is de fout die het meeste kost, want een lezer die één cijfer narekent en betrapt, gelooft de rest van de pagina ook niet meer. Hieronder staat hoe dat er bij ons uitzag.
Na publicatie stopt het. Er is niets dat over twee maanden vaststelt of de pagina daadwerkelijk bezoekers heeft opgeleverd, of dat de aanpak niet werkte en het onderwerp beter bij een bestaande pagina had gekund.
Zonder die terugkoppeling herhaal je dezelfde inschatting eindeloos, want je krijgt nooit te horen of hij klopte.
Uit onze eigen keuken
Deze pagina zou weinig waard zijn als we alleen naar anderen wezen. Dus: onze eigen schrijfmodule produceerde ooit een zin die er volstrekt professioneel uitzag, en die volledig verzonnen was.
“84% van de Nederlanders heeft een vitamine D-tekort.”
Aan het eind van de winter van 2023 had 7 tot 26 procent van de Nederlanders een tekort. In de zomermaanden is dat 0 tot 5 procent.
Kijk goed naar wat er misgaat, want het is meer dan een verkeerd getal. Het echte cijfer schommelt met het seizoen, dus één plat landelijk percentage is al fout van vorm nog voordat je de waarde bekijkt. Het model wist dat niet. Het wist alleen dat een zin over vitamine D-tekort meestal een percentage bevat, en heeft er een gekozen dat plausibel klonk. Precies dezelfde mechaniek produceerde bij ons ook een vergelijking tussen twee framematerialen die feitelijk omgekeerd was.
Sindsdien mag er in onze pijplijn geen cijfer meer in een tekst belanden zonder dat het model de bron eerst heeft opgezocht. Vindt het niets betrouwbaars, dan komt er geen cijfer in de tekst, ook niet als de zin daar mooier van zou worden. Dat is niet spannend om te bouwen, maar het is wel het verschil tussen een pagina die je durft te publiceren en een pagina waar je van wegkijkt.
De andere kant
Naast het spambeleid publiceert Google een lijst met vragen om je eigen content langs te leggen. Vier daarvan raken dit onderwerp recht in het hart. Ze staan er in het Engels, hieronder in het Nederlands.
Dit is bijna woordelijk de omschrijving van wat een generieke AI-schrijver doet. Het model is getraind op wat er al online staat en geeft daar het gemiddelde van terug. Als dat je hele pagina is, beantwoord je deze vraag met ja.
Hier valt of staat het. Een prijs die jij daadwerkelijk rekent, een fout die je klanten steeds maken, een vergelijking die je zelf hebt uitgevoerd: dat is materiaal dat nergens anders vandaan kan komen. Een taalmodel kan het niet verzinnen, jij hoeft het alleen op te schrijven.
Dit is de eerste E van E-E-A-T: Experience. Het is precies wat een model per definitie niet heeft, want het is er nooit bij geweest. Dit is dan ook het onderdeel waar jouw inbreng het meeste verschil maakt, en tegelijk het onderdeel dat het minste tijd kost.
Google verplicht een AI-vermelding nergens, maar stelt de vraag wel. Bij onderwerpen waar iemand op je oordeel afgaat, weegt een auteur met aantoonbare kennis zwaarder dan welke technische vermelding ook.
Wat opvalt als je deze vragen achter elkaar leest: geen enkele gaat over de manier waarop de tekst is gemaakt. Ze gaan allemaal over wat er in staat. Google noemt dat zelf ook zo: de aandacht ligt op de kwaliteit van de content, niet op hoe die tot stand is gekomen.
De andere aanpak
De conclusie is niet dat je van AI af moet blijven. Het is dat een model dat niets van je site weet, ook niets zinnigs over je site kan schrijven. Dit is wat er tussen het zoekwoord en de gepubliceerde pagina hoort te gebeuren.
Nog even dit
Nee, niet omdat het AI is. Google schreef in februari 2023 letterlijk dat gepast gebruik van AI of automatisering niet tegen de richtlijnen ingaat. Wat wel tegen het beleid ingaat is het op grote schaal produceren van pagina's met als hoofddoel de zoekresultaten te beinvloeden. Dat heet scaled content abuse en geldt volgens Google ongeacht of de tekst door een mens, door een machine of door een combinatie van beide is gemaakt.
Google omschrijft het als het genereren van veel pagina's met als voornaamste doel de rankings te manipuleren in plaats van gebruikers te helpen. In de voorbeelden die Google noemt staat expliciet het gebruik van generatieve AI om veel pagina's te maken zonder dat er waarde voor de lezer bij komt. Twee dingen bepalen dus of je eronder valt: de schaal en de bedoeling. De gebruikte techniek niet.
Er bestaat geen getal. Google noemt nergens een aantal, en dat is logisch, want het beleid gaat over de bedoeling en niet over de hoeveelheid. Een uitgever die dagelijks publiceert met redactie erop zit goed. Vijf pagina's per maand die allemaal samenvatten wat er al staat zijn een probleem. De bruikbare vraag is niet hoeveel je publiceert, maar of elke pagina iets toevoegt dat er nog niet was.
Google verplicht het niet, maar noemt het wel in zijn eigen checklist voor kwaliteit. Daar staan vragen als: is het gebruik van automatisering duidelijk voor bezoekers, en leg je uit waarom automatisering nuttig was om deze content te maken. Bij een onderwerp waar de lezer op je oordeel vertrouwt is een auteursnaam met echte kennis erachter belangrijker dan een AI-vermelding.
Ja. Het verschil zit niet in mens tegenover machine, maar in wat het model weet voordat het begint. Archie doet eerst onderzoek naar de zoekresultaten, bepaalt per onderwerp welke pagina het hoort te zijn, laat jou kiezen welke onderdelen erop komen, schrijft met kennis van je andere pagina's zodat ze elkaar niet beconcurreren, controleert cijfers tegen een bron en meet na publicatie of het gewerkt heeft. Een generieke AI-schrijver doet geen van die zes dingen.
Voor een mail, een productomschrijving of een eerste opzet is dat prima. Voor pagina's die klanten moeten opleveren wordt het lastig, omdat iedereen die hetzelfde zoekwoord invoert ongeveer dezelfde tekst krijgt: een samenvatting van wat er al online staat. Er komt geen kennis van jouw site in, geen strategie en geen controle achteraf of het iets heeft opgeleverd.
Waar dit op gebaseerd is
Archie onderzoekt je markt, bepaalt per onderwerp welke pagina er hoort te komen, laat jou de inhoud kiezen en meet daarna of het gewerkt heeft. Je hoeft geen SEO-kennis mee te nemen. Gratis proberen, zonder verplichtingen.
Geen creditcard nodig. Geen verplichtingen.